"เกษตรเงินล้าน" ฉบับนี้กลับมาตามต่อการจัดเวทีสาธารณะนโยบายน้ำ ในหัวข้อ "แนวทางและผลการจัดการเพื่อสร้างความมั่นคงด้านน้ำในระดับจังหวัด" ของ สกว.โดยความร่วมมือจากภาควิชาวิศวกรรมแหล่งน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพง-แสน มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และศูนย์ประสานงานวิจัยเพื่อท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสงคราม จัดขึ้น ณ โรงแรมเซ็นจูรี่ พาร์ค ซึ่ง ดร.ศิริพงศ์ หังสพฤกษ์ ผู้อำนวยการ สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง และประธานคณะกรรมการกำกับทิศทางโครงการวิจัยยุทธศาสตร์เรื่องการจัดการทรัพยากรน้ำ สกว. ได้บอกพร้อมหน้าตาซีเรียสว่า การให้ความสำคัญกับการบริหารจัดการน้ำจะต้องเน้นเรื่องการทำงานร่วมกัน ซึ่งแผนในระดับจังหวัดนี้จะเป็นช่องทางในการ แก้ปัญหาได้เป็นอย่างดีทั้งเรื่องการอุปโภคและบริโภค
สำหรับข้อเสนอเชิงนโยบายการจัดการน้ำเพื่อความมั่นคงของน้ำในระดับจังหวัดนั้น รศ.ดร.สุจริต คูณธนกุลวงศ์ จากภาควิชาวิศวกรรมแหล่งน้ำ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า "การเชื่อมต่อของการวางแผนด้านน้ำเพื่อพัฒนาจังหวัดภายใต้หลักการ 4 ประการ ได้แก่ 1.พัฒนาศักยภาพคนและข้อมูลในระดับชุมชน องค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่น หน่วยงาน และนักวิชาการอย่างมีส่วนร่วม 2.พัฒนาระบบพื้นฐานหรือเครื่องมือเพื่อการวางแผน 3.พัฒนาระบบการวางแผนที่มีการใช้ข้อมูลและความรู้เป็นฐาน 4.พัฒนาโครงการตัวอย่างให้เห็นเป็นรูปธรรมในพื้นที่โดยใช้คน ข้อมูล และระบบ จากทั้งหลักการ 4 ประการนี้ ขั้นต่อไปก็คือ ขยายผลถ่ายทอดแนวคิดและวิธีการทำงานสู่หน่วยงานและผู้เกี่ยวข้องโดยเวทีสาธารณะ"
"ทั้งนี้ องค์ประกอบที่สำคัญของการปรับปรุงข้อต่อ คือ การพัฒนาศักยภาพคน การ จัดการข้อมูล การพัฒนาและใช้เครื่องมือ การจัดทำแผนงาน กระบวนการ ทรัพยากร ภูมิ-ปัญญา และบันได 3 ขั้น คือ รู้จักตนเอง ร่วมมือเพื่อนบ้าน และพัฒนาโครงการร่วม โดยสิ่งสำคัญคือต้องฝึกอบรมคนให้มีการคิดและวางแผนจัดการน้ำอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการ รวมถึงรู้จักใช้ข้อมูล แผนที่ และเครื่องมือต่างๆ ทั้งนี้ อยากให้ใช้แท็บเล็ตในการพัฒนาแผน พัฒนาทรัพยากรน้ำระดับจังหวัด ซึ่งจะสามารถให้ข้อมูลโครงสร้างอุปสงค์น้ำของจังหวัดเพื่อใช้ในการหารือถึงผลกระทบของทิศทางการพัฒนาต่อโครงสร้างดังกล่าว ตลอดจนให้ข้อมูลแหล่งน้ำที่จัดสรรในจังหวัดเพื่อเป็นฐานในการหารือถึงความเป็นไปได้ในการขยายศักยภาพของแหล่งทรัพยากร ให้ข้อมูลหน่วยงานที่จัดสรรทรัพยากรเพื่อศึกษาแผนที่สามารถร่วมมือในการขยายศักยภาพการจัดการ อีกทั้งติดตามข้อมูลน้ำฝนและน้ำท่ารายจังหวดเพื่อใช้แจ้งเตือนถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดจากสถานการณ์น้ำแล้งและน้ำท่วมในจังหวัด เพื่อจะได้เตรียมการรับมือสถานการณ์ได้"
"ประเทศไทยมีน้ำสำรองอยู่ในระดับปานกลาง แต่ปัญหาที่น่าห่วงคือมีการใช้น้ำมาก เป็นอันดับสองของอาเซียน และใช้เพื่อการเกษตรสูงสุดในอาเซียน แต่ไม่ค่อยมีเหลือให้ใช้ สำหรับการพัฒนา อีกทั้งพื้นที่ให้บริการน้ำยังมีอยู่น้อย การพัฒนาประเทศจำเป็นต้องมีน้ำ พื้นฐานเพื่อการอุปโภคและบริโภคอย่างเพียงพอ มีน้ำเพื่อยังชีพ และประสิทธิภาพของการใช้น้ำ ดังนั้น จึงจำเป็นต้องปรับโครงสร้างการใช้น้ำเพื่อการพัฒนาในอนาคต หากไม่มี การจัดการที่ดีอาจจะเกิดสงครามน้ำในอีกสิบปีข้างหน้า สิ่งสำคัญคือต้องสร้างแหล่งน้ำในชุมชน และควบคุมการใช้น้ำเพื่อการเกษตร ปัจจุบันหลายพื้นที่ประสบปัญหาน้ำแล้งและมีความเสี่ยงสูงขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งในเชิงวิชาการจะต้องทบทวนการใช้น้ำอย่างเหมาะสมกับความ เสี่ยงที่เพิ่มขึ้น โดยสิ่งสำคัญคือต้องมีข้อมูลและกลไก การจัดการน้ำในระดับจังหวัดนั้น อยาก ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเข้ามาดูแลให้เกิดความสมดุลทั้งการใช้น้ำเพื่อการพัฒนาและสังคม จึงถือเป็นโจทย์ใหญ่ของประเทศ"